Θεφάνους 9, Πρέβεζα info@gkantona.gr     +30 26823 01351
Η ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ: ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟΝΤΑΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ…

Η ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ: ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟΝΤΑΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ…

Η ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ: ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟΝΤΑΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ…

Τον Μάιο και Ιούνιο 2015 είχα την τύχη να συντονίσω ένα ακόμα σεμινάριο, που υλοποιήθηκε μέσα απ’ το Κέντρο Δια Βίου Μάθησης του ΙΝΕΔΙΒΙΜ. Διεξήχθη στον Ξενώνα ΕΣΤΙΑ, δομή του προγράμματος Ψυχαργώς στην Πρέβεζα. Το θέμα του σεμιναρίου αυτού ήταν η Διαχείριση του Χρόνου και πέρα από τη θεωρητική του πλευρά, προσπάθησα να συμβάλλω ώστε οι συμμετέχοντες να προσεγγίσουν την έννοια του χρόνου, αλλά και άλλες σημαντικές γι’ αυτούς έννοιες όπως η έννοια της αγάπης, με έναν πιο βιωματικό και δημιουργικό τρόπο.

Έτσι, τους προέτρεψα να κατασκευάσουμε ένα παραμύθι για το χρόνο, χρησιμοποιώντας τις σκέψεις του καθενός ώστε να προκύψει μια συλλογική αφήγηση, σαν ο καθένας να προσέφερε τις δικές του ψηφίδες ώστε να κάνουμε όλοι μαζί ένα θεματικό ψηφιδωτό. Είχαν λοιπόν, να σκεφτούν δύο λέξεις που τους έρχονται στο νου σε σχέση με την έννοια του «χρόνου» και να τις γράψουν σε ένα χαρτί. Στη συνέχεια, όποιος αισθανόταν έτοιμος μπορούσε να κάνει μια πρόταση με την πρώτη λέξη που θα μπορούσε να αποτελέσει την αρχή ενός παραμυθιού. Με τον ίδιο τρόπο το επόμενο άτομο συνέχισε το παραμύθι φτιάχνοντας μια πρόταση με τη δική του πρώτη λέξη. Αφού όλοι κάνανε μια πρόταση με την πρώτη λέξη ακολούθησε ένας δεύτερος γύρος με τη δεύτερη λέξη του καθενός. Μέσα από τη διεργασία αυτή προέκυψε «Το παραμύθι του χρόνου» που παρουσιάζεται στη συνέχεια.

Στο  επόμενο μάθημα – συνάντηση της ομάδας αυτής οι συμμετέχοντες  ζήτησαν να ξαναγράψουμε ένα παραμύθι ή μια ιστορία από κοινού με κάποιο άλλο θέμα. Ρωτώντας τι είναι αυτό που αυτόν τον καιρό θεωρούν σημαντικό στη ζωή τους οι πλειοψηφία μου απάντησε την αγάπη. Έτσι, προέκυψε και μια δεύτερη συλλογική αφήγηση για την αγάπη…

Αυτό που ενθουσίασε πιο πολύ τους συμμετέχοντες σε αυτή τη διεργασία ήταν ότι είχαν τη δυνατότητα να δουν πώς η ατομική τους αφήγηση συνυφαίνεται σε μια συλλογική και αυτό γινόταν μπροστά τους. Αυτό τους έδειξε πως μέσα από τη συνεργατική συ-λειτουργία τους αναδύονταν κάτι που αποτελούνταν από στοιχεία του καθενός (τις ατομικές τους προτάσεις), αλλά αυτό που προέκυπτε (το παραμύθι) ήταν ποιοτικά πολύ ανώτερο από μια απλή παράθεση των επιμέρους προτάσεων, καθώς είχε συνοχή και συνέχεια, απέκτησε δηλαδή μια δική του υπόσταση.

Η έκπληξή τους για τα θετικά αποτελέσματα και τις δυνατότητες που είχε η μεταξύ τους συνεργασία ξανάφερε στο προσκήνιο τη δύναμη των μεταξύ τους σχέσεων. Αυτό εκφράστηκε και μέσα απ’ τον αναστοχασμό της ομάδας με την ολοκλήρωση της άσκησης αυτής, που περιείχε φράσεις όπως «πόσα καλά πράγματα μπορούμε να κάνουμε όταν συνεργαζόμαστε», «η συνεργασία όμως θα πρέπει να χει κανόνες», «σε μια συζήτηση είναι σημαντικό να ακούμε τον άλλο και να πιάνουμε το νήμα από εκεί που το αφήνει ο άλλος κτλ». Το κλείσιμο και των δύο αυτών συναντήσεων συνοδεύτηκε από πολύ θετικά συναισθήματα των συμμετεχόντων, καθώς, όπως είπαν, ένιωσαν ότι ήρθαν πολύ κοντά στα υπόλοιπα μέλη της ομάδας τους.

 

Πρέβεζα, Ιούνιος 2015

Γεωργία Γκαντώνα