Θεφάνους 9, Πρέβεζα info@gkantona.gr     +30 26823 01351
ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΣΤΗ ΣΧΕΣΗ

ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΣΤΗ ΣΧΕΣΗ

Με τη γέννηση μας και κατά την διάρκεια της παιδικής μας  ηλικίας η ανάγκη μας για ασφάλεια και σιγουριά είναι πολύ έντονη, και έτσι υπάρχει και μεγάλη εξάρτηση και προσκόλληση στην μητέρα μας αλλά και στην οικογένεια μας γενικότερα. Καθώς όμως μεγαλώνουμε, η ανάγκη αυτή μειώνεται και στη θέση της αρχίζει να αναπτύσσεται μια άλλη ανάγκη για νέα ερεθίσματα και πληροφορίες, η οποία θα μπορούσε να περιγραφεί ως μια ανάγκη να γνωρίσουμε το διαφορετικό. Την ανάγκη αυτή θα μπορούσαμε να την περιγράψουμε μέσα από την έννοια της αυτονομίας, τη δύναμη δηλαδή και τη θέλησή του ανθρώπου να πάρει τη ζωή στα χέρια του, να ακολουθήσει το δικό του δρόμο, να ρισκάρει, να στηριχθεί στις δικές του δυνάμεις και συνεπώς να μη δίνει λογαριασμό και να μη λαμβάνει υπόψη κανέναν. Είναι μια διεργασία ωρίμανσης που κρατά μια ζωή παρά μια κατάσταση σε κάποια φάση της ζωής μας.

Η ανάγκη μας για σιγουριά και ασφάλεια στην ενήλικη ζωή εκφράζεται σε μεγάλο βαθμό μέσα από την ανάγκη για συντροφικότητα. Ως συντροφικότητα ορίζεται η διάθεση για επαφή, για σχέση με ένα οικείο ή γνώριμο άτομο. Είναι διαφορετική από την εξάρτηση, κατά την οποία έχεις ανάγκη από βοήθεια και από την κοινωνικότητα που είναι η ανάγκη για παρέα. Στη συντροφικότητα υπάρχει προτίμηση για ένα συγκεκριμένο άτομο με το οποίο έχει εξοικειωθεί κάποιος. Αυτή η προτίμηση ξεπερνά τη σεξουαλικότητα και είναι αμοιβαία. Συνδέεται επίσης, με την εγγύτητα, το πλησίασμα, συναισθηματική επαφή, το αίσθημα ότι ανήκω κάπου, ότι μοιράζομαι πράγματα με ένα δικό μου άτομο.

Πώς όμως, μπορεί να καλλιεργήσει κανείς την αυτονομία στην  πράξη;    Η Β. Ιωαννίδου στο βιβλίο της «Η τέχνη της συντροφικής ζωής» παραθέτει κάποιες σημαντικές ιδέες – τρόπους:

Παράλληλα, είναι σημαντικό το ζευγάρι να καλλιεργεί και τη μεταξύ του οικειότητα:

Τέλος, είναι πολύ σημαντικό να του δείχνουμε ότι είμαστε μαζί του γιατί εκείνον/η προτιμάμε. Για να το κάνουμε αυτό μπορούμε να ανατρέξουμε σε αυτό που μας έφερε στην αρχή κοντά του/της, στα πράγματα που μας γοήτευσαν τότε.